أصبحت جمّ بلابل الصّدر * و أبيت منطويا على الجمر قصيده‌ى 5 ، در مدح امام على ، عليه السّلام : دعوا ابن أبي طالب للهدى * و نحر العدى كيفما يفعل قصيده‌ى 6 ، در مدح فاطمه زهرا ، سلام اللّه عليها : يا قبر فاطمة الّذي ما مثله * قبر بطيبة طاب فيه مبيتا قصيده‌ى 7 ، در مدح خاندان وحى و رسالت : إنّ الرّسول لم يزل يقول * و الخير ما قال به الرّسول قصيده‌ى 8 ، در رثاى امام حسين ، عليه السّلام : أصبحت ملقى في الفراش سقيما * أجد النّسيم من السّقام سموما 14 در ختام ، فرازهايى چند از اشعار ديك الجنّ را ترجمه مىكنيم : - اى ديدگان اشكبار ، در كربلا عزيزانى به خاك شهادت خفته‌اند كه دلم را براى هميشه گورستان اندوه و درد كرده‌اند . قبرهايى كه در آن‌ها مردان علم و حلم و اعجوبه‌هاى روزگار جاى گرفته‌اند . خردمندان جامع فضيلت ، از خاندان فاطمه ( س ) ، و بزرگان و سروران نجابتمند همه در اين گورها آرميده‌اند . در قصيده‌ى ديگر ، در فضايل امام على ( ع ) مىگويد : - محبّت گروهى براى من شرف‌آفرين است كه به نزول سوره‌ى مباركه‌ى « هَلْ أَتى » شرافت يافته‌اند . به كسى علاقه مىورزم كه هرگز سر بر آستان بت نسود و در زندگى و كشاكش نبرد ، لحظه‌اى شكّ نكرد و از سنّت هستى گامى فراتر ننهاد . دستان تواناى پروردگار عالم ، نهال هدايت را در سرزمين وجود او بنشاند ، تا بروييد و برداد . * * *